دوشنبه, 19 آذر 1397

هفته‌نامه شماره 540:  19 آذر 1397

حال‌مان خوب نیست!

وقتی یکشنبه‌شب‌ها در اوج طراحی سردبیر، تمام اعضای تحریریه را فرا می‌خواند، حتما اتفاق مهمی رخ داده است. اولین گمان این است که فرد یا نهادی به دفتر زنگ زده و از سردبیر خواسته مطلبی چاپ نشود. وقتی همه آمدند و جلسه تشکیل شد، سردبیر با لحنی اندوهگین گفت اوضاع مالی خراب و فشار اقتصادی امانمان را بریده است. او از بچه‌ها خواست اگر راهکاری دارند برای گذر از این شرایط ارایه دهند. نشریه مبلغ زیادی بدهی دارد‏، حقوق بچه‌ها و کرایه دفتر هم عقب افتاده‌است. قیمت کاغذ 150 درصد و چاپ 100 درصد افزایش داشته اما درآمد نشریه هیچ افزایشی نداشته است. البته این وضعیتی است که گریبان همه نشریات شهر و کشور را گرفته است. یازده سال است که در دفتر نشریه کار می‌کنم و بحران‌های زیادی را پشت سرگذاشته‌ایم. از دستگیری دسته‌جمعی بچه‌های پاسارگاد در دولت احمدی‌نژاد گرفته تا بحران افزایش قیمت‌ها در سال 89 و 90، اما هیچ‌کدام از آنها حیات پاسارگاد را به اندازه‌ی وضعیت کنونی تهدید نکرد. رکود و تورم چنان دامنگیر نشریات شده که شرایط انتشار را برای همه سخت کرده است. گران کردن نشریه‏، تعدیل نیرو، بالا بردن نرخ چاپ آگهی، چاپ ضمیمه‌های مختلف، گرفتن آگهی برای کانال و... راه‌هایی هستند که برای خروج از وضعیت کنونی به ذهن‌مان می‌رسند. با وجود شرایط اقتصادی کشور، این تصمیم‌ها صرفا برای سرپا ماندن کافی است و موضوع مهم این است که شهروندان به عنوان مخاطبان نشریه در جریان وضعیت اقتصادی قرار بگیرند. مشارکت شهروندان حتی به عنوان ارایه پیشنهاد و راهکار برای حفظ بقا نشریه‌ها می‌تواند در این شرایط راهگشا باشد. بنگاه‌های اقتصادی با توجه به بالا رفتن هزینه‌ها به راحتی کالای خود را گران می‌کنند و تلاش آنها برای کاهش نیافتن سود است اما ما در این بنگاه‌های فرهنگی برای بقا می‌جنگیم و هر راهکاری در شرایط کنونی  ناظر به ماندن است نه سود بیشتر. پاسارگاد به عنوان نشریه‌ای با 11 سال کار فرهنگی و همچنین سایر موسسات فرهنگی و رسانه‌ای با چالشی جدی روبرو هستند و این موضوع باعث شده حال ما خوب نباشد. وقتی از اتاق سردبیر بیرون آمدیم حال همه‌ی ما بد بود. هر کدام از ما به نوعی بخشی از زندگی‌ خود را اینجا گذاشتیم و فکر حذف هر کدام از همکارانمان و یا هر اتفاق بد دیگری برای‌مان تلخ و دشوار است. البته گمان می‌کنم ما در پاسارگاد تنها نیستیم و تعداد زیادی از شهروندان که مخاطبان و خوانندگان ما هستند، احتمالا در کنار ما قرار دارند. نمی‌دانم تا چه حد در بین شهروندان جای داریم اما می‌دانم این فشارهای اقتصادی که این روزها تحملمان را طاق کرده می‌تواند تاثیر منفی بر یک صدای مستقل بگذارد.