دوشنبه, 27 آذر 1396

هفته‌نامه شماره 493: 20 آذر 1396

حال تیم اول سیرجان خوش نیست
- امین شول زیدآبادی
گل‌گهر مقابل برق جدید شیراز هم باخت و این نتیجه ممکن است تغییر و تحولاتی در کادر فنی گل‌گهر پدید آورد. گل‌گهر وقتی در آخرین بازی فصل گذشته با بدشانسی و کم‌لطفی داوران با اختلاف یک امتیاز از صعود به لیگ برتر بازماند تازه مدیران باشگاه، بازیکنان و کادر فنی، هواداران فوتبال و مردم سیرجان فهمیدند چه فرصت بزرگی را از دست داده‌اند و موقعیت تاریخی‌ای از دست مردم سیرجان پریده است.
این اتفاق مدیران مجموعه گل‌گهر در بالادست و مدیران باشگاه را به این اندیشه انداخت که برای مطرح شدن نام گل‌گهر و سیرجان جدی‌تر پا به میدان بگذارند.
تمدید قرارداد با مربی کرواتی که از گل‌گهر یک مدعی ساخته بود، در کنار خرید بازیکنان نسبتا گرانقیمت، برگزاری اردوهای تدارکاتی و بازی با تیم‌های لیگ برتری، پرداخت به موقع قسط اول قرارداد بازیکنان و... همه‌ی کاری بود که مدیران باشگاه گل‌گهر برای تیم‌شان انجام دادند تا بهانه‌ای برای نتیجه نگرفتن نگذاشته باشند.
سفرهای پروازی آن هم چند روز قبل از بازی، احداث دو چمن طبیعی و دقت در فراهم کردن امکانات جزیی تیم و همراهی و حمایت از کادر فنی و بازیکنان نیز مزید بر علت شده بود تا گل‌گهر به عنوان مدعی‌ترین تیم لیگ دسته اول سودای صعود به لیگ برتر داشته باشد.
لیگ که شروع شد در همان چند هفته اول مشخص شد که از دیگ وینگو و تیمش آبی گرم نمی‌شود. بردهای شانسی و اغلب با اختلاف یک گل و شکست‌های تحقیر‌آمیز مقابل تیم‌های مس کرمان، ایرانجوان بوشهر، نفت مسجد‌سلیمان و شهرداری تبریز امید هر هواداری را ناامید کرد. تیمی که برای صعود به لیگ برتر بسته شده بود؟ حالا مقابل تیم‌هایی که از بی‌پولی با اتوبوس رفت و آمد می‌کنند، می‌باخت و تحقیر می‌شد.
حواشی خواسته یا ناخواسته‌ای هم که در این میان پیش آمد کار را سخت‌تر کرد؛ حواشی دیدار گل‌گهر و خونه‌به‌خونه بابل، اخراج ابراهیم میرزاپور و وحید مظاهری(مربیان تیم) و پنج بازیکنی که قیمتی حدود یک میلیارد دارند.
انگار وینگو هم می‌دانست که فرمان ماشین گرانقیمتِ گل‌گهر از دستش در رفته است، به هر دری می‌زد تا آن را به راه برگرداند اما نتیجه عکس می‌گرفت و گاف می‌داد. بازگشت ناگهانی و تعجب‌برانگیز میرزاپور در هفته گذشته نیز اوضاع را وخیم‌تر کرد تا زخم‌های اختلاف در تیم گل‌گهر یک بار دیگر سر باز کند. جایی که کمک‌های وینگو به همراه مترجم و سرپرست تیم به نشانه اعتراض و به حالت قهر تمرین تیم را ترک کردند.
حالا وینگو مانده و بازیکنانی که دیگر حرفی از او نمی‌خوانند و کادر فنی‌ای که از او دلخورند. وینگو مانده و هواداری که در انتظار بازی‌های زیبا روی سکوها زجر می‌کشد. وینگو مانده و مدیرانی که برای او سنگ تمام گذاشته‌اند. وینگو مانده و خبرنگارانی که از او سئوال دارند و او هر بار یک بهانه جدید می‌تراشد.
کسب ۲۱ امتیاز از ۱۵ بازی و قرار گرفتن در رده نهم جدول و فاصله ۱۵ امتیازی با صدر جدول برای تیمی با امکانات گل گهر قابل هضم نیست.
وینگو نشان داده مربی خوب و کاربلدی است اما همیشه در گام‌های آخر کم می‌آورد. صعود به لیگ برتر به مربیانی نیاز دارد که یا تجربه صعود به لیگ برتر را داشته باشند یا با تجربه کافی و توان فنی، سراسر انگیزه باشند و دارای حس جاه‌طلبی.
کمبود اتحاد و یکدلی و انگیزه جنگندگی و حس جاه‌طلبی شاید حلقه مفقوده این روزهای تیم پر مهره گل‌گهر باشد و تا زمانی که شرایط بدین گونه باشد نباید انتظار معجزه‌ای از این تیم میانه جدولی داشت.