سه شنبه, 27 شهریور 1397

هفته‌نامه شماره 528: 26 شهریور 1397

اهدای پنج کانکس توسط شرکت نظم‌آوران صنعت و معدن گل‌گهر به منطقه زلزله‌زده کوهبنان

- شرکت نظم‌آوران صنعت و معدن گل‌گهر در اقدامی خیرخواهانه پنج کانکس به زلزله‌زدگان کوهبنان اهدا کرد. شنبه این هفته، سه تریلی حامل پنج عدد کانکس از سیرجان به مقصد کوهبنان حرکت کرد.

بروز حوادث و مصیبتی تلخ مانند زلزله، خانه به دوشی و آوارگی برجای می‌گذارد و با خرابی و ویرانی همراه است اما آنچه از غم این دردها و رنج‌ها می‌کاهد ابراز همدردی و دستان یاریگر هموطنان است. این ارزش که امروز در جامعه ما متجلی است، ستودنی است و طبق فرموده خداوند متعال در قرآن کریم که می‌فرماید: «در کار خیر از هم سبقت بگیرید»  این بار در سبقت از کار خیر شرکت نظم‌آوران وارد شد و تلاش کرد با رساندن کانکس به مناطق زلزله‌زده از درد و رنج مردم در آستانه سال جدید بکاهد. 

به همراه مسئولان نظم‌آوران(سید‌حسین رضوی‌علوی رییس پشتیبانی و حوزه مدیرعامل و مهندس زیدآبادی رییس روابط عمومی) شنبه صبح راهی کوهبنان می‌شویم تا از نزدیک شاهد این اقدام خیرخواهانه و بزرگ باشیم. اقدامی که شاید کمتر شرکتی در سیرجان در فکر انجام آن باشد.

-  انتخاب نیازمندان

مسئولان شرکت برای دقت در انتخاب افراد نیازمند به دفتر امام‌جمعه کوهبنان می‌روند تا با راهنمایی ایشان افرادی نیازمند معرفی و حقی از کسی تضییع نشود. در مدتی که مسئولان نظم‌آوران در دفتر امام جمعه حضور دارند 5-6 نفر برای دریافت کمک مراجعه می‌کنند. سید‌حسین رضوی‌علوی رییس پشتیبانی و حوزه مدیرعامل شرکت نظم‌آوران در گفت‌و‌گو با امام‌جمعه خواهان معرفی افراد نیازمند شد و گفت: «هیچ معیاری نداریم فقط مستحقش پیدا شود». قاسمی امام‌جمعه موقت کوهبنان تقسیم‌بندی افراد مستحق‌ را بیان کرد؛ «اولویت اول زنان سرپرست خانوار هستند که دارای بچه باشند که طلاق گرفته باشند یا شوهر فوت کرده، یا زندان ابد باشد. معیار دوم افرادی که مستاجرند و هیچ زمین و خانه‌ای ندارند. همچنین افراد مسن که منبع درآمد و قدرت تهیه کانکس ندارند». با هماهنگی امام‌جمعه چند گزینه معرفی و با آن‌ها تماس گرفته شد. امام جمعه پیامک یکی ازمستاجران را می‌خواند؛ «صاحب‌خانه فشار آورده خانه را تخلیه کن». خانمی برای گرفتن بسته حمایتی مراجعه می‌کند و دیگری برای گرفتن کمک نقدی التماس می‌کند. 

در کوهبنان صاحب‌خانه‌ها به دلیل تخریب خانه‌ها در اثر زلزله برای گرفتن وام بلا‌عوض و وام با بهره‌ی کم اقدام به تخلیه‌ی خانه‌ها می‌کنند و مستاجران آواره را آواره‌تر می‌کنند. از این رو نیاز خیلی از ساکنان به کانکس بالا گرفته است و متقاضی برای کانکس زیاد است. شرایط آب و هوا و سختی زندگی در چادر عامل دیگر تقاضای افراد است. به همین منظور مردم به سپاه، فرمانداری و دفتر امام‌جمعه مراجعه می‌کنند.

با کمک چند نفر از افراد محلی و راهنمایی امام‌جمعه چند گزینه برای واگذاری کانکس‌‌ها مشخص شد. قاسمی(امام جمعه) با گزینه اول تماس گرفت و قرار شد اسماعیل فورا خودش را برای تحویل گرفتن کانکس برساند. اسماعیل علاوه بر این که مستاجر است، قسط مهریه، قسط وام و نفقه‌ی بچه‌اش را هم می‌دهد. شغلش کارگری است. 31 سال سن دارد و رگ دستش هم پیوند خورده است. میرزاخانی می‌گوید: «دو ماه برای گرفتن کانکس به بنیاد مسکن، سپاه، دفتر امام‌جمعه و فرمانداری مراجعه می‌کنم». پیدا کردن جرثقیل مشکل بعدی بود. اسماعیل میرزا‌خانی کانکس را کنار خانه‌ی پدرش گذاشت تا بتواند از سرویس بهداشتی و امکانات آن‌جا استفاده کند. خانه‌ی جدید اسماعیل 5/2 در 6 متر است با ارتفاع 2 متر. خانه‌اش ویلایی نیست. دو پنجره دارد و یک پریز و یک لامپ کم‌مصرف.

گزینه‌ی بعدی زن جوان 28 ساله‌ای بود که از شوهرش جدا شده بود. مستاجر است و ماهیانه 120 هزار تومان کرایه خانه می‌دهد. سه فرزند 11، 10 و یک ساله دارد. خانواده‌اش توانایی کمک مالی به او را ندارند. فرشته نامش را در لیست افرادی که کار خدماتی انجام می‌دهند، نوشته است. یکی از بچه‌هایش معلول است. درآمدش فقط یارانه بچه‌هاست. پیشنهاد می‌کند کانکس را در حیاط همان خانه‌ی اجاره‌ای بگذارند. هزینه جرثقیل 200 هزار تومان است اما باز هم شرکت هزینه را تقبل کرد. فرشته می‌گوید: «از اول زلزله مدام دنبال کانکس بودم». او در بیان احساسش از گرفتن کانکس می‌گوید: «راحت شدم از بی‌خانمانی. دیگه هول صابخونه و جوش زلزله را ندارم. خدا به این آقایون خیر بده» و ادامه می‌دهد: «قرار است بنیاد مسکن به مستاجرها زمین و وام بدهد اما باز هم قدرت ساخت ندارم حتی پدرم هم قدرت تخریب و ساخت خانه‌اش را که در زلزله آسیب دیده را ندارد». 

مقصد بعدی کنار چادر زنی است با چهار فرزند. شوهرش در معدن کار می‌کند با ماهی 900-800 هزار تومان حقوق. خانه‌‌اش اجاره‌ای است و در اثر زلزله شکاف برداشته و امن نیست. شوهر فاطمه شب‌ها در معدن کار می‌کند و گاهی 24 ساعت شیفت است. او با چهار بچه‌اش در چادر می‌خوابد. بچه‌ها ترس و وحشت دارند. با یک میلیون تومان پول پیش، ماهیانه 180 هزار تومان هم اجاره می‌دهند. بعد از زلزله به دفتر امام جمعه مراجعه کرده و درخواست کانکس داده است. او می‌گوید: «پول نداریم خانه بسازیم. مجبوریم تا سال‌ها در کانکس زندگی کنیم. گفتند زمین می‌دهند ولی خبری نیست». وقتی جرثقیل آمد و کانکس را کنار چادرشان گذاشت لبخند شادی بر لب او و بچه‌هایش نقش بست. میلاد و عرفان و عاطفه و امیرعلی ساعت یک بعدازظهر روز شنبه صاحب خانه شدند. فاطمه گفت: «احساس قشنگی دارم و مدام برای‌تان دعای خیر می‌کنم». 

- متقاضی زیاد است

به محل تحویل کانکس بعدی رسیدیم که خبر دادند عده‌ای از مردم جلوی تریلی‌ها ایستاده‌اند و اجازه حرکت به راننده نمی‌دهند تا برایشان تعیین تکلیف شود و به آن‌ها هم کانکس بدهند. امام جمعه به مردمی که هجوم آورده بودند، گفت: «فعلا تعداد کانکس‌ها محدود است اما در مرحله‌ی بعد پیگیری می‌کنیم». بالاخره مردم پراکنده شدند اما چشم‌های زیادی به کانکس‌هایی که روی تریلی‌ها خودنمایی می‌کرد، دوخته شده بود. آرزو برای داشتن خانه‌ای شش متری فراوان بود. پنج کانکس بود و ده‌ها خواهان و دل‌هایی که برای گرفتن سرپناه می‌تپید. 

خانمی می‌گفت بچه‌ی 40 روزه‌ای دارد که حنجره‌اش خراب است؛ «دکتر گفته هوای سرد برای بچه‌ات خوب نیست. بچه‌ام مدام داخل چادر روی دستام سیاه می‌شه». دیگری با صدایی گرفته و خس‌خس فراوان چند کلمه حرف زد. اشک‌هایش از گوشه‌ی چشمش برق می‌زد؛ «حنجره‌ام آسیب دیده و ریه‌ام عفونت کرده، نامه‌ی پزشکی هم دارم. صابخونه می‌خواد خونه‌شو تخریب کنه، شوهرم بیکاره است و دو تا بچه دارم». زن میانسالی می‌خواهد برای پسرش کانکس بگیرد تا بتواند ازدواج کند و مرد بغل دستی‌ برای همسایه‌اش چانه می‌زد. در نهایت افراد متقاضی تلفن‌ و آدرس می‌دهند تا با آن‌ها در روزهای بعد برای تحویل کانکس تماس گرفته شود. 

گرچه زلزله کوهبنان خسارت جانی نداشت اما خسارت مالی فراوانی به همراه داشت. سه کانکس توسط مسئولان نظم‌آوران تحویل گردید و به دلیل نبودن جرثقیل قرار شد دو کانکس باقی‌مانده در روزهای آتی تحویل نیازمندان شود.

- در طول سال برای امور خیریه هزینه کردیم

آقای ‌رضوی‌علوی عنوان کرد: «مبلغی برای کمک به زلزله‌زدگان کرمانشاه در نظر گرفته شده بود. مقداری از این مبلغ به آن‌ها کمک شد که زلزله کوهبنان اتفاق افتاد. تصمیم گرفتیم ما‌بقی این مبلغ را برای مردم کوهبنان صرف کنیم. هرچند این تعداد کانکس جواب نیاز مردم کوهبنان را نمی‌دهد اما موافقت مالی مدیر‌عامل را برای همان مبلغ گرفته بودیم و مصوبه‌ی هیئت‌مدیره بود. برای هزینه بیش‌تر می‌بایست دوباره روال مصوبه طی شود و مورد بررسی قرار گیرد و زمان از دست می‌رفت. تصمیم گرفتیم همین مبلغ مصوب را هزینه کنیم. به گفته‌ی آقای رضوی‌علوی، مهندس حمید کیانی جزو مدیر‌عامل‌هایی است که نظر مساعدی در مورد این قضایا دارد و در این موارد همکاری می‌کند. رییس پشتیبانی نظم آوران ادامه داد: «کمک‌های امسال شرکت منحصر به زلزله‌زدگان نبود. در سطح شهر هم ارگان‌های مختلف از قبیل کمیته امداد، بهزیستی و موسسات خیریه مراجعه کردند که مبلغی را در طول سال برای امور خیریه هزینه کردیم. شرکت در حد توان کمک می‌کند و منتظر نمی‌ماند اتفاقی بیافتد و بعدا در قبال آن کمک نماید». وی درباره مراحل انجام کار گفت: «ساخت کانکس‌ها چهار روز به طول انجامید. چون با شرکت سازنده قبلا همکاری داشتیم، کار ساخت را سریع انجام دادند و تحویل این کانکس‌ها را در اولویت کاری خود قرار دادند که از زمان ساخت اسکلت تا تحویل کانکس‌ها فقط چهار روز طول کشید». وی توضیح داد: «کانکس‌ها به ابعاد شش متر در نظر گرفته شده‌ و این ابعاد استاندارد می‌باشد. اسکلت‌سازی با قوطی و تیرآهن انجام شده است. برای هر کانکس پنج میلیون تومان هزینه شده است».

رضوی‌علوی علت حضورشان در منطقه کوهبنان را بازدید از منطقه و شناسایی افراد نیازمند عنوان کرد. وی همچنین در مورد دلیل تهیه کانکس به جای بقیه کمک‌ها گفت: «تا زمان ساخت خانه برای مردمی که خانه‌هاشان تخریب شده مدت زیادی طول می‌کشد و نیاز به کانکس احساس می‌شود». 

«مبارک باشد. ان‌شاالله برایتان خیر و برکت داشته باشد» این پاسخ مسئولان شرکت نظم‌آوران به صاحبان کانکس‌ها بود که با لبخندی حاکی از رضایت همراه بود.