چهارشنبه, 26 تیر 1398

هفته‌نامه شماره 566:  24 تیر 1398

مرغ بسمل

 رضا شریفی‌راد
«آن فردی هم که می‌آید این حرف‌ها را می‌نویسد، درصدی را به خاطر دلسوزی می‌نویسد، درصدی را به خاطر جذب چهارتا مخاطب.» این حرف‌های یکی از مدیران گل‌گهر و تفسیرش از مفهوم رسانه و مطبوعات است چشم دل‌مان روشن! یک همشهری جوان که روی حمایتش از اهالی رسانه حساب باز کرده بودیم، در جمع اعضای شورای شهر و نماینده مجلس که صندلی و جایگاه‌شان را مدیون مردم‌اند، با صراحت از سانسور حرف می‌زند و آنها هم با لبخند تاییدش می‌کنند. نشستید و گفتید و برخاستید و مرغ بسمل مراسم‌تان باز هم مطبوعات و رسانه‌هایی بودند که قرار است رکن چهارم دموکراسی باشند و گهگاه که اخبار مراسم‌تان را به دلخواه شما پوشش می‌دهند، خیلی عزیز و محترم می‌شوند.
اگر ارزش رسانه‌ها در توسعه یک کشور بر این مدیر ارشد گل‌گهر پوشیده است، چندان ایرادی ندارد. او جوان است و دیر یا زود قدر چیزی را اکنون ناپسند می‌نمایدش، خواهد دانست. توقع‌مان‌مان از بقیه حضار در جلسه است که از کنار حقوق شهروندان چنین آسان می‌گذرند. مگر شما به سوگندی که خورده‌اید باور ندارید؟ آقای حسن‌پور وقتی که مخاطب ایشان قرار گرفتید که گفت: «اگر من اشتباه می‌کنم آقای حسن‌پور شما اصلاح بفرمایید». چرا به جای؛ «شما هیچ موقع اشتباه نمی‌کنید.» حرف چند لحظه پیش‌تان را تکرار نکردید که «سیرجان حداقل ده رسانه‌ی فعال دارد که بهترین و زیباترین و تیزبین‌ترین چشمان نظارتی هستند که الحمدالله همیشه ما مسئولان را به چالش می‌کشند.»
از شنیدن این جمله شقیقه‌هایم تیر می‌کشد و باور نمی‌کنم در قرن بیست‌ویکم کسی چنین بگوید: «قرار نیست در روزنامه نوشته شود و نباید رسانه‌ای شود.» چرا مطبوعات را نامحرم و مزاحم می‌دانید؟ چرا فکر می‌کنید اگر بخشی از ثروت خداداد‌ی این سرزمین را به صاحبانش برگردانید، به آنها صدقه داده‌اید؟ از بقیه خیلی وقت است که امید بریده‌ایم. اما چرا فرماندار ساکت است؟ چرا نماینده تایید می‌کند؟
می‌دانیم که برای صاحبان قدرت و ثروت اسباب دردسریم اما از اینکه گاهی صدای توده‌های دردمند باشیم، خرسندیم. روزگار بر ما و شما خواهد گذشت و «تاریخ فقط یادآور کامیابی آنانی نیست که با اندیشه و عمل خود جهان نوینی را آفریدند، بلکه یادآور سقوط جوامعی است که اشکال نوین زندگی اقتصادی، سیاسی و فرهنگی را نفهمیدند، تاب نیاوردند و سامان ندادند.»