چهارشنبه, 09 مهر 1399

هفته‌نامه شماره ۶۲۲ | ۷ مهر ۱۳۹۹

 

 

در گفتگو با دکتر امین ایران‎نژاد، متخصص داخلی مطرح شد؛
برای توریسم پزشکی راه درازی داریم

 هدی رضوانی
پزشک و حرفه پزشکی وامدار نام ابوعلی سینا است و قداست و اهمیت این حرفه، رسالت پزشکی را برای افرادی که پا در این وادی گذاشته‎اند خطیرتر می‎کند. از طرفی زحماتی که جامعه پزشکی برای درمان و حفظ جان آحاد بشر متحمل می‎شود بر کسی پوشیده نیست. از این رو است که هر ساله اول شهریورماه را روز پزشک نامیده و آن را بهانه‎ای قرار داده‎اند برای قدردانی از سفیدپوشانی که سلامت جامعه در دستان آن‎هاست. گفت‌وگوی پاسارگاد با دکتر امین ایران‎نژاد، پزشک سیرجانی و متخصص داخلی را به بهانه روز پزشک از نظر می‎گذرانید:
 چرا تخصص داخلی را انتخاب کردید؟
هر انتخاب بایستی با علایق و خصوصیات فرد و توانایی‎های او تطابق داشته باشد. رشته داخلی جزو رشته‎های پایه در پزشکی و نیازمند بررسی همه‌جانبه وضعیت بیمار است. من هم باتوجه به شناختی که از توانایی‎ها و روحیه خودم داشتم این رشته را انتخاب کردم.
 شایع‎ترین بیماری‎های داخلی در سیرجان کدامند؟
شایع‎ترین بیماری‎های داخلی در سیرجان بیماری‎های مزمن ریوی، دیابت، افزایش فشارخون و حساسیت‎های فصلی هستند.
 اگر به گذشته برگردید باز هم پزشکی را انتخاب می‎کنید؟
درحقیقت من پزشکی را برای پول انتخاب نکردم. برای به‎دست آوردن پول در کشور ما راه‎های بسیار ساده‎تر، کوتاه‎تر و بدون استرس‎تری نسبت به پزشکی وجود دارد. براساس آنچه بزرگان و اساتیدم به من آموختند؛ پزشکی یک هنر است و بایستی عاشق این رشته باشید. بایستی عشق کمک به همنوع در رگ‎های‌تان جریان داشته باشد تا بتوانید یک پزشک واقعی باشید. پس هر وقت چنین دیدگاهی را داشتید موفق خواهید بود. مادامی که دردی از بیمار برطرف می‎کنید و سلامتی را به شخصی بر‎می‎گردانید و دعای خیر خود و خانواده‎اش را بدرقه شما و خانواده‎تان می‎کند، بهترین حس دنیا به یک فرد دست می‌دهد که با هیچ چیزی قابل معاوضه نیست و تنها این لحظه است که تحمل سختی‎ها و استرس‎های بی‎شمار این کار را بر ما پزشکان آسان می‎کند. بنا به همین مواردی که نام بردم، من پزشکی رادوست دارم و اگر باز هم به گذشته برگردم مجددا این رشته را انتخاب می‎کنم.
 در چند سال اخیر گرایش نسل جوان به تحصیل در رشته پزشکی زیاد شده. این موضوع چه پیامدهایی در آینده می‎تواند داشته باشد؟
افزایش پزشکان آموزش دیده با علم کافی به نفع مردم است. اما مشروط به اینکه افرادی باسواد و متعهد به جامعه تحویل داده شوند و تمهیدات لازم برای بکارگیری آنان در تخصص مربوطه در نظر گرفته شود ولی چنانچه هدف فقط افزایش تعداد پزشکان باشد و زیرساخت‎های این کار فراهم نشود، نتیجه‎ای جز ضایع شدن سرمایه ملی و هدر رفتن بهترین سال‎های عمر یک جوان را در برندارد. همواره بایستی در تربیت پزشک این نکته در نظر گرفته شود که او با جان یک انسان سر و کار دارد و بایستی آن‌قدر خوب تربیت شده و از نظر علمی باسواد باشد که اشتباهات به حداقل برسند. ولی متاسفانه این روزها به چنین مسئله مهمی دقت نمی‎شود و افراد مختلف با سهمیه‎های متعدد به این رشته وارد می‎شوند و با توجه به محدودیت پذیرش این رشته بسیاری از افراد توانمند و باسواد که هیچ سهمیه‎ای ندارند از راهیابی به آن باز می‎مانند. این اتفاق آفتی است که در سال‎های نه چندان دور به جان پزشکی این مملکت خواهد افتاد.
 علت این گرایش بعضا این است که جوانان بیشتر جاذبه‎های پزشکی از جمله درآمد خوب و شأن اجتماعی آن را می‎بینند. از مسئولیت زیاد و سختی‎های این کار هم بگویید.
در واقع با انتخاب پزشکی شما به بسیاری از لذت‎های زندگی نه گفته‎اید. شما بهترین سال‎های جوانی را که امکان شادی، مسافرت و در کنار خانواده بودن را دارید با درس خواندن معاوضه کرده‎اید. مدت زمان طولانی تحصیل و استرس‎های فراوان درسی و شغلی انسان را فرسوده می‎کند و پس از فارغ‌التحصیلی تازه ابتدای شروع استرس‎های متعدد از جمله تعیین محل گدراندن طرح پزشکی و مهم‌تر از همه مسئولیت حفظ جان همنوع است که در یک پزشک ایجاد می‎شود. در زمان بستری بیمار و در صورت بدحال شدن او، در هر زمانی از شبانه‌روز با شما تماس گرفته می‎شود و مجبور به پاسخگویی و مراجعه به بیمارستان در شرایط اضطراری هستید. فرصت کمی برای در کنار خانواده بودن دارید. همه این‎ها مشکلاتی هستند که چنانچه فردی فقط برای جنبه مادی این رشته را انتخاب کرده باشد، او را از ادامه مسیر باز می‎دارد. پیشنهادم برای همه کسانی که پزشکی را فقط برای جنبه مادی دوست دارند، وارد نشدن به این رشته است زیرا اولا پزشک موفقی نخواهند بود، ثانیا در قبال چیزهایی که در زندگی از دست می‎دهند (مثل آرامش) پولی را که به دست می‎آورند هیچ ارزشی ندارد و با پرداختن به شغلی غیر از پزشکی می‎توانند پول بیشتر و راحت‎تری به دست بیاورند.
 تلخ‎ترین و شیرین‎ترین خاطره شما از دوران کاری؟
حرفه پزشکی خاطرات تلخ و شیرین بسیاری دارد که همیشه همراه یک پزشک خواهد بود. تلخ‎ترین خاطره مربوط به جوانی بود که چند ماه پس از ازدواج تشخیص سرطان خون برایش مسجل شد و متاسفانه فوت کرد. خاطرات شیرین زیاد هستند. نجات پیدا کردن بیمارانی که امید کمی برای نجات‌شان بود، از جمله نجات جان دو بیمار که قرص برنج خورده بودند جزو خاطرات شیرین دوران حرفه‎ای من است.
 پزشکی شغل پرمخاطره و حساسی است. نسل جدید پزشکان چقدر به این مخاطره و حساسیت واقفند؟
خوشبختانه بسیاری از همکاران جوان بنده انسان‎های با وجدان کاری و مسولیت‌پذیری بالایی هستند و دغدغه کمک به همنوع را دارند.
 تا کنون پیش آمده بیماری شما را عصبانی کند؟ عکس‌العمل شما چه بوده؟
معمولا از بیمار عصبانی نمی‎شوم اما هنگامی که همراه بیمار بخواهد از روی اطلاعات محدودی که در اینترنت به دست آورده در روند درمان دخالت کند و پلن درمانی پیشنهاد کند، ناراحت می‎شوم.
 وضعیت سیرجان از نظر حضور پزشکان متخصص چگونه است؟
خوشبختانه اکثر رشته‎های تخصصی پزشکی مورد نیاز در سیرجان موجودند.
 با توجه به موقعیت جغرافیایی سیرجان، این گمان وجود دارد که بتوان توریسم درمانی را در شهر توسعه داد. از نظر شما این امر امکان پذیر است؟
توریسم پزشکی یک صنعت درآمدزا است و سیرجان امکان قطب توریسم شدن را دارد اما راهی دراز در پیش است و بایستی کلیه زیر ساخت‎های آن فراهم شود. زیرساخت‎های لازم برای توریسم پزشکی شامل امکانات تشخیصی پزشکی کافی از قبیل دستگاه‎های تصویربرداری مجهز و باکیفیت انجام آزمایش‎های تخصصی و فوق‌تخصصی، تربیت و آموزش کادر درمانی مجرب است و در کنار این‎ها بایستی امکانات رفاهی مناسب از قبیل هتل‎های مناسب و امکانات رفاهی خوب در مجاورت بیمارستان فراهم باشد.
 چرا بعضی از پزشکانی که از شهرهای دیگر برای گذراندن طرح خود به سیرجان می‌آیند، در این شهر ماندگار نمی‎شوند؟
قاعدتا پس از پایان طرح پزشکی هر کسی تمایل دارد به محل سکونت خودش برگردد. البته کمبود امکانات تفریحی و گردشی در شهر سیرجان نیز سبب مهاجرت برخی پزشکان دیگر است.
 چرا پزشکان از کارتخوان استفاده نمی‎کنند؟ نظر شما در این خصوص چیست؟
به عقیده من انسان‎ها همیشه از تبعیض بیزارند و در مقابل آن مقاومت می‎کنند. در هر صنفی مشکلاتی وجود دارد و پزشکان هم از این قضیه مستثنی نیستند. معتقدم جریانی هدفدار قصد تخریب جامعه پزشکی و از بین بردن قداست رابطه بیمار و پزشک در جامعه را دارد. این اصلا چیز خوبی نیست و اولین کسی که در این قضیه آسیب می‎بیند بیمار است. پزشکان همیشه ثابت کرده‎اند که در لحظات بحرانی بی هیچ چشمداشتی حامی هموطنان خود بوده‎اند. قضیه کارتخوان هم بخشی از همان سناریوی از بین بردن قداست و خدشه‎دار کردن اعتبار پزشک در جامعه است. اعتراض پزشکان به ثبت کارتخوان، اعتراض به تبعیض بین صنفی است. شما چند صنف سراغ دارید که کارتخوان‌شان به اداره مالیات متصل باشد؟ کدام صنف را سراغ دارید که یازده ماه کارانه دریافت نکرده باشد و ۳۵ درصد مالیات بپردازد؟ ما با پرداخت مالیات مشکلی نداریم ولی بحث‌مان این است اگر قانون است، بایستی برای همه صنوف اجرا شود و نبایست فقط برای پزشکان اجرایی شود.