گفت‌وگو با خداداد شکل‌زهی سرپرست گروه آوای دل ایرانشهر:
موسیقی ارث ماست
   گروه فرهنگ‌وهنر
«آوای‌ِدل ایرانشهر» گروه سه نفره‌ای بود که در جشنواره موسیقی نواحی در کرمان شرکت و در سیرجان هم اجرا کرد. با خداداد شکل‌زهی سرپرست این گروه که زبان فارسی را با کمی سختی صحبت می‌کرد‏، گفت‌وگو کردیم.
 در مورد گروه‌تان توضیح می‌دهید؟
من خداداد شکل‌زهی معروف به زنگ‌شاهی هستم که از شهرستان ایرانشهر به جشنواره آمده‌ایم. گروه ما از پدر‌بزرگ، پسر و نوه تشکیل شده است. نوه من محمد‌شریف شکل‌زهی و پسرم نورا شکل‌زهی است. من قیچک می‌زنم و می‌خوانم. نوه‌ام تنبورک و پسرم دهولک می‌زند. البته نوه و پسرم هم می‌توانند قیچک بزنند.
 موسیقی را چطور یاد گرفتید؟
اینها نواهای محلی سیستان‌وبلوچستان هستند که سینه به سینه به ما می‌رسد. موسیقی برای ما ارثی است، پشت به پشت می‌ماند.
 چندمین سال است که به کرمان می‌آیید؟
12 سال است که به کرمان می‌آیم.
 سیرجان چطور؟
دومین سال
 در کشورهای خارجی هم اجرا داشتید؟
بله در فرانسه، بلژیک، قطر، امارات و کشورهای دیگر هم اجرا داشتیم. تهران هم که هر سال می‌رویم. برنامه تلویزیونی هم زیاد داشتیم.
 مقام هم آورده‌اید؟
خیلی مقام دارم سواد ندارم یادم نمی‌آید.
 از چند سالگی قیچک‌نوازی را شروع کردید؟
از دوازده سالگی
 شغل‌تان چیست؟
همین است، نوازندگی.
 در مراسم‌ها؟
بله. البته قبلا مراسم بیشتر بود. الان که ارگ آمده و بیشتر جوان‌ها علاقه به ارگ دارند. مراسم‌ها کم شده مگر اینکه پیرمردی یا بزرگی باشد.
 درآمدتان کافی است؟
خیلی نیست. پسرم زرگری بلد است و کار می‌کند. ولی طلا گران شده و سرمایه هم نداریم مغازه باز کنیم.
 چند فرزند دارید؟
سه پسر و چهار دختر
 هر سه ساز می‌نوازند؟
نه یکی از پسرهایم ملا است.
 با شما که ساز می‌زنید مشکلی ندارد؟
نه اصلا. چکار کنیم کاری نمی‌توانیم بکنیم. خدا مهربان است و ما هم که گناهی نمی‌کنیم. برای یک تکه نان می‌رویم و ساز می‌زنیم.