جمعه, 07 آذر 1399

هفته‌نامه شماره ۶۲۹ | ۲۶ آبان ۱۳۹۹

 

 

آچمز شده شفافیت توأم!

 امیدمحمودزاده ابراهیمی
فرض کنید کرونا گرفتید.تب؛ سرفه خشک و تنگی نفس دارید. باید به کجا مراجعه کنید؟ اعلام شده که بیمارستان امام رضا(ع) سیرجان به عنوان بیمارستان پایه برای بستری کردن موارد مشکوک به کرونا درنظر گرفته شده است. این بدان معناست که باید از مراجعه به درمانگاه‌ها خودداری کرد. با توجه به اینکه علائم کرونا با آنفولانزا یکی است پس احتمالا هرکسی که این علایم را داشت به بیمارستان مراجعه کرده و درخواست بستری شدن و تست کرونا را می‌دهد. از طرف دیگر می‌گویند به مراکزی که احتمال آلوده بودن آنها هست تا آنجایی که می‌توانید مراجعه نکنید(رییس سازمان نظام پزشکی مشهد در گفتگو با ایسنا). تست کرونا و نتایج آن حداقل سه روز طول می‌کشد و در این مدت اینکه بیمار باید در بیمارستان بستری شود یا به منزل برود مشخص نیست چون رییس مجتمع بیمارستانی امام خمینی در گفتگو با ایسنا گفته است 95درصد مبتلایان به کرونا را پس از درمان سرپایی؛ مرخص می‌کنیم. به نظر می‌رسد کرونا آجری است که بر سر یکی خورده و درمان سرپایی مشکلش را حل می‌کند! این اظهارنظرهای گوناگون از طرف مسوولین بیشتر به اضطراب جامعه کمک کرده است تا آرامش آن.
کرونا هم مانند دیگر موضوعات؛ دچار نقصان اطلاع‌رسانی شفاف شده است. در حالی که در اوایل اسفندماه ایرج حریرچی؛ معاون وزیر بهداشت مدعی بود میزان مبتلایان و فوت شدگان این بیماری در قم، رقم ناچیزی است و اگر غیر از این بود؛ استعفا می‌دهد؛ احمد امیرآبادی فراهانی؛ نماینده مردم قم مدعی شد تا روزهای اول شیوع کرونا 53 نفر فقط در قم به دلیل ابتلا به کرونا فوت کرده‌اند. وی از حریرچی درخواست کرد که استعفا دهد. پس از این مشاجره، دبیر شورای عالی امنیت ملی از دادستان کل کشور درخواست کرد ادعاهای نماینده قم را بررسی کند و پس از آن... سکوت کامل خبری! کانال تلگرامی امتداد هم از قول غلامعلی جعفرزاده ایمن‌آبادی نماینده رشت نوشته بود «آمار قبرستان‌ها از کرونا بسیار زیاد است و مسوولان را قسم می‌دهم که حقیقت را به مردم بگویند». گفته‌های وی در هیچ خبرگزاری رسمی کشوری منتشر نشد و البته ایمن‌آبادی هم آن را انکار نکرد. برادرِ دکتر محمد مولایی، عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی جامعه پزشکی ایران؛ اولین قربانی کرونا در ایران بود. دکتر مولایی پس از این اتفاق مدعی شده بود که «در روزهای گذشته(بهمن‌ماه) عده دیگری در قم با علائم مشابه فوت کرده‌ بودند بدون اینکه تست کرونا از آن‌ها گرفته شده باشد». واضح است کسی که روز یکم اسفند فوت کرده و از هفته قبل از آن در بیمارستان بستری بوده؛ پرستاران و کادر پزشکی با او به مانند یک بیمار عادی رفتار می‌کردند. بدون هیچ پوشش و حفاظت ویژ‌ه‌ای. افراد بیشتری هم احتمال داشته بستری باشند و این خود بخشی از شیوع را رقم زده است.
وزیر بهداشت به صراحت می‌گوید همکارانش این بیماران دارای علائم مشابه را طبق پروتکل در رده بیماران کرونایی قرار نمی‌دادند. سوال اینجاست؛ چه کسی است که کرونا را از ماه‌ها قبل جدی نگرفته؟! مردم یا مسوولین؟این نادیده گرفتن‌ها و التهاب‌ها و سکوت‌ها چه تاثیری روی «اعتماد» مردم می‌گذارد؟ ما از مردم گلایه می‌کنیم چرا کرونا را جدی نمی‌گیرند اما این رفتار باید اول از کجا شروع شود؟ از دی‌ماه شیوع این بیماری در چین حاد شد اما آن زمان چه کسی جدی گرفت؟ کدام پرواز لغو شد؟ از چه زمانی تست گرفتن شروع شد؟ چرا آماده‌باش لازم برای ماسک و پد الکلی از همان زمان و جزو پروتکل پیشگیری انجام نشد که امروز به کمبود نیفتیم؟
و در آخر، کیانوش جهانپور سخنگوی وزارت بهداشت گزارش سه روز پیش یک رسانه خارجی که در آن به نقل از منابع بیمارستانی ادعا شده بود تاکنون 210 نفر در ایران بر اثر کرونا درگذشته‌اند را رد کرد و گفت: «شفافیت و اطلاع‌رسانی وزارت بهداشت مثال زدنی است و همه را آچمز کرده است».
#بویینگ #بعدـ ازـ چهارـ روزـ انکار #آچمز !