جمعه, 07 آذر 1399

هفته‌نامه شماره ۶۲۹ | ۲۶ آبان ۱۳۹۹

 

 

گزارش پاسارگاد از غرق شدن سه پسربچه در استخرکشاورزی
استخر مرگ

 زهرا خواجویی‌نژاد
«سه پسربچه اهل روستای ایزدآباد در استخر کشاورزی غرق شدند.» بعد از مرگ‌ِ تلخِ «محمد پورمختار نوجوان 16 ساله»، «رضا سالاری جوان 23 ساله»، «امیرمهدی پورنظری و کیان بلوردی کودکان دوساله» در استخرها و بندهای خاکی و خیلی‌های دیگر حالا نوبت به «سامان دره‌گرایی 9ساله»،« علی شهسواری 12‌ساله» و «امیرمهدی درخشانی 14‌ساله» رسید تا در یک استخر کشاورزی غرق شوند و دنیای کودکانه‌شان با یک سهل‌انگاری بچگانه به پایان برسد. حادثه‌ی تلخی که علاوه بر خانواده‌های‌شان کام همه مردم روستا را تلخ کرده است.
سه‌شنبه هفته گذشته این سه پسربچه حدود ساعت 12 ظهر به قصد بازی از خانه خارج می‌شوند و حدود ساعت 3 برای خانواده‌های‌شان خبر می‌آورند که بچه‌های‌تان در استخر افتاده‌اند. هر سه خانواده دوان دوان به سمت استخر کشاورزی آقای ح.ص می‌روند و در نهایت با پیکر بیجان سامان دره‌گرایی روی آب مواجه می‌شوند و هرچه می‌گردند بچه‌های دیگر را پیدا نمی‌کنند. پس از حضور اورژانس در محل حادثه مجبور می‌شوند از غواصان آتش‌نشانی و هلال‌احمر استفاده کنند و پس از یک ساعت و نیم جسد آن دو نفر دیگر را پیدا می‌کنند.
کودکان ایزدآبادی حالا 5 روز است زیر خاک آرامیده‌اند. هم دنیای خودشان را تمام کرده‌اند و هم دنیای پدرو مادرشان را سیاه...
 استخر استاندارد نبوده است
عموی یکی از کودکان به پاسارگاد می‌گوید؛ از ما که گذشت، بچه‌ی ما دیگر زنده نمی‌شود اما کاش کاری می‌کردند این اتفاق تلخ برای خانواده دیگری رخ ندهد. آقای شهسواری عموی «علی شهسواری» می‌گوید: «در این حادثه کسی نیست که شاهد تمام اتفاقات باشد و بداند دقیقا چه اتفاقی افتاده است.» او در جواب این سؤال که برخی می‌گویند 5 نفر بودند که دو نفرشان خودشان را از داخل استخر نجات دادند و آن سه نفر غرق شدند، گفت: «‌اینکه در استخر 5 نفر رفته باشند و دو نفرشان توانسته باشند خودشان را نجات دهند صحیح نیست. به یک روایتی می‌گویند سه تا موتوری بودند با موتور رفتند آنجا، این سه تا از بین‌شان تو استخر افتاده‌اند، اینکه چه جوری افتادند، هنوز کسی نمی‌داند فقط اینکه مشاهده شده سه نفر توی این استخر مرده‌اند».
به گفته‌ی شهسواری عمق استخر 5 و نیم تا 6 متر بوده است؛ «‌ولی آبی که داخل استخر بوده حدودا دو متر بوده است. که بچه‌ها به دلیل جثه کوچک و بلد نبودن شنا غرق شدند. این‌ها همیشه در استخرهای سیمانی منطقه بازی می‌کردند اما بچه برادر من تا به حال داخل چنین استخرهایی نرفته بوده و بار اولش بوده که داخل استخر رفته است».
او می‌گوید: «استخری که بچه‌ها داخلش غرق شدند از جمله استخرهای پلیمری هستند که به دلیل لیز بودن کف آن امکان نجات در آن‌ها نیست. یک نفر آنجا آبدار بوده دیده یک بچه‌ای روی آب است و به بقیه اطلاع داده است. اما هنوز اطلاعات جدید به دست ما نرسیده است حالا ما پیگیر هستیم از طریق دوربین یکی از همسایگان ببینیم آن روز دقیقا چه اتفاقی افتاده است».
شهسواری در جواب به این سؤال که آیا طبق قانون مالک می‌بایست دور استخرش را حصار بکشد، گفت: «‌استخر حصار داشته اما حصار درست و حسابی نبوده است. دری هم که برای استخر گذاشته بودند قفل نداشته است و با یک پارچه‌ای آن را می‌بستند».
او می‌گوید: «ما یک شکایتی کردیم که قانون پیگیر باشد که این دلیلش چیست چرا باید بدون استاندارد استخر بسازنند، چرا جهادکشاورزی چنین استخرهایی را تایید می‌کند، این شکایت هم صرفا برای اصلاح امر است تا خدای نکرده برای خانواده دیگری چنین اتفاقی نیفتد».
وی ادامه داد: «برادرم به جز علی یک پسر و یک دختر دیگر هم دارد. اما داغ علی خیلی برای‌شان سخت بوده است.» وی افزود: «‌زمانی بچه‌ها غرق می‌شوند فقط جسد سامان روی آب بوده و جسد امیرمهدی را هم بعد از مدتی پیدا می‌کنند اما نتوانسته بودند جسد پسر بردار من را پیدا کنند. پس از آن غواص‌های هلال‌احمر که می‌آیند در عمق استخر می‌توانند علی را پیدا کنند. از غواص اولی تا غواص دومی حدود دو ساعت طول کشید تا توانستند او را پیدا کنند».
او با بیان اینکه در ایزدآباد حدود 20-30 تا استخر کشاورزی وجود دارد، تاکید می‌کند: «ما فقط شکایت‌مان این است که استخر استاندارد نیست و بدون تابلو و هر چیزی بوده است. از ما که گذشت و بچه‌مان از دست‌مان رفت اما قانون باید اقدامی کند که افرادی که در مجاورت روستاها استخر دارند، استاندارد باشند و از طریق جهادکشاورزی روی آن‌ها نظارت شود و مجوز الکی به افراد ندهند. پیگیری کنند نه تنها این استخر که بقیه استخرها هم استاندارد شوند. تا برای دیگران چنین اتفاقی نیفتد. اینکه استخردارها طوری بسازند که بچه نتواند وارد استخر شود، تابلو شنا ممنوع حتما داشته باشند، اگر این استخر تابلو داشت بچه‌ها می‌ترسیدند و نمی‌رفتند».
 دور استخر حصار استانداردی نبوده است
دایی سامان دره‌گرایی هم در مورد جزییات حادثه می‌گوید:«سامان تا ساعت 12 در خانه داشته بازی می‌کرده، سپس دوستانش دنبالش می‌آیند و می‌روند سمت استخر برای بازی، حدود ساعت 3 بود که به ما خبر دادند که چندتا بچه تو استخر افتاده‌اند.» او با ناراحتی می‌گوید: «‌سامان از همه کوچک‌تر و 9 سال بیشتر نداشته است. خواهرم به جز سامان یک پسر و یک دختر دیگر هم دارد».
او می‌گوید؛ «‌دور استخر فقط حصار توری بوده و حصار استانداردی که باید باشد، نبوده است. بچه‌ها احتمالا به خاطر آب‌تنی رفته‌اند که غرق شدند. شنا هم هیچ‌کدام بلد نبودند از طرفی آب استخر هم زیاد بوده و زمانی رفتند داخلش دیگر نتوانستند بالا بیایند».
 هیچ بندی داخل استخر نبوده که بچه‌ها خودشان را نجات دهند
پدر امیر‌مهدی درخشانی با صدایی حزن‌آلود می‌گوید: «ما هم درست از جزییات این اتفاق خبر نداریم. فقط می‌دانم حدود ساعت 12 بود که امیر‌مهدی با دوستانش بیرون رفته است و بعد رفتند سمت استخر. استخر کشاورزی بوده و نمی‌دانم دقیقا برای شنا رفتند داخل استخر یا به دلیل دیگری، به هرحال بچه‌ها شنا بلد نبودند و غرق شدند.» وی افزود: «استخر هم استاندارد نبوده است. درش باز بوده و عمقش هم زیاد. نه بندی داخل استخر بوده که خودشان را نجات بدهند. همه استخرهای کشاورزی حصار دارند، روکش دارند، قفل و بند دارند، یک بند داخل استخر هست که کسی افتاد بتواند خودش را نجات دهد اما این استخر هیچ‌کدام را نداشته است».
او می‌گوید:«امیر مهدی 14‌ساله و کلاس هفتم بوده است. من به جز امیرمهدی دو تا پسر دیگر هم دارم؛ یکی بزرگ‌تر از امیرمهدی و یکی کوچک‌تر از او».
 بچه‌ها به دلیل خفگی دچار ایست تنفسی شدند
مسئول آموزش اورژانس 115 با بیان اینکه از ابتدای سال 99 تا الان به جز این سه مورد، مورد دیگری از غرق‌شدگی نداشتیم، گفت:«‌روز 23 اردیبهشت ساعت 15:52 دقیقه، یک اعلام کد به اورژانس می‌شود که در روستای ایزدآباد چنین اتفاقی افتاده است. ابتدا اورژانس دارستان به سمت محل حرکت می‌کند و حدود 6 دقیقه بعد بر بالین اولین مصدوم که 9 ساله بوده می‌رسد. و برایش احیای قلبی تنفسی را به مدت 45 دقیقه انجام می‌دهند. اما به دلیل اینکه طبق گفته افرادی که آنجا بودند زمان زیادی از مرگ آن کودک گذشته بوده احیا موفقیت‌آمیز نبوده و اعلام کد عدم موفقیت می‌زنند».
شکوهیان گفت: «بچه‌ها به دلیل خفگی دچار ایست تنفسی شدند، در چنین حوادثی ابتدا فرد خفه می شود، آب وارد ریه‌ها می‌شود و راه نفس کشیدن را بند می‌آورد. در چنین افرادی یعنی فردی که غرق می‌شود 5 تا 6 دقیقه قلبش ضربان‌دار است. در افراد ایست تنفسی احتمال زنده‌ماندن بیشتر است ولی مدت زمانی که از ایست تنفسی می‌گذرد خیلی مهم است. یعنی من اگر یک لقمه غذا در گلویم گیر کند یا در آب غرق شوم شاید تا 4 دقیقه زنده بمانم. ولی چیزی که در گزارش بچه‌ها آمده این‌ها دچار جمود نعشی بودند؛ یعنی لب‌ها سیاه، اندام‌ها سفت، مردمک چشمشان به نور واکنش نشان نمی‌داده است».
او ادامه داد: «یکی از بچه‌ها که 9 ساله بوده مثل اینکه روی آب بوده و فقط همان را احیا می‌کنند. و دو پسربچه دیگر را پیدا نمی‌کنند و غواص‌ها آن‌ها را پیدا می‌کنند. نفر دوم را سریع‌تر پیدا می‌کنند اما متاسفانه نفر سوم را بیشتر طول می‌کشد تا پیدایش کنند».
 زمان طلایی نجات هر فرد در زمان ایست قلبی یا ایست تنفسی 4 تا 6 دقیقه است
او در پاسخ به این سوال که در حوادث غرق‌شدگی تا چند دقیقه بعد از نجات احیا جواب می‌دهد، گفت: «‌ما گلدن‌تایم یا همان زمان طلایی داریم. زمان طلایی نجات هر فرد در زمان ایست قلبی یا ایست تنفسی 4 تا 6 دقیقه است یکی از دلایلی که ما همیشه به مردم تاکید داریم احیا را یاد بگیرند، همین است که زمان را از دست ندهند. مثلا اگر من ایست قلبی بدهم یعنی قلبم بایستد 4 تا 6 دقیقه هنوز در جریان خون من اکسیژن وجود دارد که نزدیکان می‌توانند با ماساژ قفسه سینه اکسیژن را فعلا به مغز برسانند تا مغز آسیب نبیند تا او را به بیمارستان انتقال دهند. هر دقیقه از این 4 تا 6 دقیقه بگذرد 7 تا 10 درصد از زنده ماندن فرد کم می‌شود».