طبل را پنهان مزن
- رضا مسلمی‌زاده
1- حالی درون پرده کابینه‌ی اعتدال، لایحه‌یی در دست تدوین است که از بابت آن فریادِ ‌الامان قوم روزنامه‌نگار به آسمان برخاسته است. اگر دیگر روزی می‌توانستیم چیدمان کابینه‌ی روحانی را به حساب محدودیت‌های رییس‌جمهور در نظام سیاسی بگذاریم، امروز نمی‌دانیم این لایحه را کجای دل‌مان بگذاریم، از بس که در هر گوشه‌ی این جام خونین چیزی نهاده‌ایم، دیگر جایی برای لایحه نظام رسانه‌یی باقی نمانده است. لایحه‌یی که در لوای زرنگار خویش می‌تواند نفس به شماره افتاده مطبوعات مستقل را بخشکاند و تاک و تاک‌نشان را به افسانه‌یی تبدیل کند که نسل‌های آینده برای یافتن رد و نشانی از ایشان، ناچار به موزه‌ها مراجعه کنند. این که این لایحه از کجا آب می‌خورد و طراحان و تهیه‌کنندگانش چه کسانی هستند و چه نیتی در سر می‌پرورانند، جملگی حدس و گمان‌هایی است که بر آفتاب انداختنش نیازمند جسارت خبرنگارانی است که به آتش در حال افروخته‌شدن نزدیک‌تراند. باشد که اهالی مطبوعات پایتخت تودرتوی ماجرا را بکاوند و از پس پرده‌ها خبر بیاورند.
2- در چنین اوضاع و احوالی که پستوخانه وزارت ارشاد و مجموعه‌های تابعه‌ی آن در خوش‌خدمتی به تندروهای محافظه‌کار پا از سر نمی‌شناسند، بازنشر هفته‌نامه سخن‌تازه از دل‌های گرفته اندکی غبار می‌زداید. غیبت ناخواسته‌ی این نشریه خلایی در جامعه‌ی مطبوعاتی سیرجان افکنده بود از جنس «لایسدها شی» و اکنون قرار است بار دیگر جان مخاطبان به خواندنش تازه شود؛
«آمد رسولی از چمن کاین طبل را پنهان مزن/ ما طبل‌خانه‌ی عشق را از نعره‌ها ویران کنیم».
در نخستین مواجهه‌ام با خبر رهایی سخن‌تازه برای دوستان خویش نوشتم؛ گرهی را که با دست باز می‌شود با دندان باز نمی‌کنند. ماجرایی که بر سخن ‌تازه رفت، یکی از همین گره‌هایی بود که گشودنش با هزینه‌یی به مراتب کمتر هم میسر بود. چندین روز بازداشت و چندین ماه تعطیلی هزینه‌هایی را به جامعه تحمیل می‌کند که در محاسبات کنونی ما چندان جایی ندارد. از آزار و لطمات روحی به افراد و خانواده‌ها که بگذریم و بیکاری چندماهه‌ی چندین آدم را نادیده بگیریم، هزینه‌یی را که نظام سیاسی بابت این گره به دندان گشودن می‌پردازد، باید به حساب چه کسی نوشت؟
هزینه‌یی که همکاران‌مان در سخن تازه بابت این اشتباه پرداختند، همه‌ی ما را به گزند و نیرنگ‌هایی که وظیفه‌مان را دشوار کرده هوشیارتر ساخته است. سخن‌تازه به لطف ماندن در سمت مردم برای خویش سرمایه و آبرویی کسب کرده است و امیدواریم در تداوم این وظیفه‌ی سخت پیروز باشد.