گذر عمر و عبرت از این گذر(3)

- ماشالله‌رفعتی

مشکل دیگری که همراه با بلای جنگ دامن مردم را گرفت، بی‌نظمی در مملکت بود. مردم غیور ایل بچاقچی تحت تاثیر تبعات جنگ جهانی دوم به منظور نشان دادن شهامت و بی‌باکی و جنگندگی‌ و امرار معاش که در آن سال‌ها بسیار مشکل شده بود سلاح برگرفتند. جنگ بر زندگی توده مردم سایه انداخته و زندگی را فوق‌العاده سخت کرده بود. برای روشن شدن اعمال و رفتار گروه‌های به اصطلاح یاغی بهتر است اول سر‌گروه‌ها را بشناسیم: 

1- حسین‌خان بچاقچی 2- مراد علی‌مراد 3- قباد نجف 4- غلامعلی نجف 5- شهباز 6- مختار 7- عطا‌کریم 8- غلامحسین بنیاد 9- عرب بنیاد 

اغلب سرگروه‌ها از لقب خان نیز استفاده می‌کردند. اگر‌چه تعدادی از آن‌ها خود و پدارن‌شان ذغال‌سوز بودند و به تهیه ذغال از درختان بنه کوهی اشتغال ولی همین که تفنگی پیدا کردند و چند نفری دورشان جمع شدند، خان نام گرفتند.

1-  حسین‌خان بچاقچی فرزند شجاع‌السلطان: جد اندر جد خان و رییس ایل بچاقچی بودند. نامبرده که خانی با ابهت و شخصیتی ممتاز و شهرتی در استان‌های کرمان و فارس و بندر‌عباس داشت. او همچون اجدادش تفنگچی و نوکر و کلفت و چوپان و چاروادار و ملک و املاکی داشت که زندگی او را کفایت می‌کرد و احتیاج چندانی به غارت اموال مردم نداشت. گروه‌های یاغی همگی از نوکران و سرسپردگانش بودند و گاه‌وقتی پیشکش‌هایی تقدیم خان می‌کردند. حسین‌خان خانمی داشت به نام بی‌بی‌ماه‌جان که خانمی صاحب قدرت بوده و  در غیاب خان نقش او را بازی کرده و حتی بعضی مواقع با حضور خان فرامینی حاکمانه صادر می‌کرده و از ثروتمندان بچاقچی اموالی چون گندم و جو و روغن و گوسفند و... مطالبه می‌نمود. 

ادامه دارد...