انتظار در نظرات مختلف

- حمید رجایی: در بحث انتظار چندین نظر مختلف وجود دارد. در دیدگاه اول هم مسئله‌ خلافت الهی انسان کامل مطرح است، هم جایگاه و نقش مردم در قبال آن حضرت توجه شده و هم وظیفه‌ای که مردم در دعا برای حفظ آن وجود مقدس و تعجیل در ظهورش دارند. امام خمینی(ره) در این زمینه می‌فرماید: «البته این پر کردن دنیا را از عدالت، ما نمی‌توانیم بکنیم،  ایشان باید بیایند... اما ما باید فراهم کنیم کار را، فراهم کردن اسباب این است که کار را نزدیک بکنیم؟ کار را همچو بکنیم که مهیا بشود عالم برای آمدن آن حضرت (عج)». در تفکر شیعی، انتظار موعود به عنوان یک اصل مسلم اعتقادی مطرح بوده و در بسیاری از روایات بر ضرورت انتظار قائم آل‌محمد(ص) تصریح شده است. امام‌محمد‌باقر(ع) در این‌باره می‌فرماید: «ای ابا‌حمزه از رخدادهایی که خداوند وقوع آن را قطعی ساخته است قیام قائم ماست. هر‌کس در آنچه می‌گویم تردید کند با حال کفر به خدا او را ملاقات خواهد کرد.» در مورد وظایف و تکلیف شیعیان در دوران غیبت سخن‌های بسیاری گفته شده است و حتی در بعضی از کتاب‌ها تا هشتاد وظیفه برای منتظران شمرده شده است. اولین و مهم‌ترین وظیفه‌ای که هر شیعه منتظر بر عهده دارد کسب معرفت نسبت به وجود مقدس امام  زمان خویش است. این موضوع تا بدان درجه اهمیت دارد از پیامبر اسلام نقل شده است که: «هر‌کس که بمیرد و امام زمانش را نشناسد به مرگ جاهلی مرده است.» همچنین در روایتی از امام صادق آمده است: «هر‌کس دوست می‌دارد از یاران حضرت قائم باشد باید که منتظر باشد و در این حال به اخلاق نیکو رفتار نماید.» مطلب را با کلامی از حضرت مهدی موعود(عج) به پایان می‌بریم به امید ظهورش؛ «تنها چیزی که ما را از شیعیان پوشیده می‌دارد همانا چیزهای ناشایستی است که از ایشان به ما می‌رسد و خوشایند ما نیست و از آنان انتظار نمی‌رود».