سه شنبه, 01 آبان 1397

هفته‌نامه شماره 533: 30 مهر 1397

فرصت را غنیمت شماریم!

- امین شول سیرجانی

مشهور است که ایرانیان در زمینه انباشت سرمایه اجتماعی و استفاده از آن از مهارت کافی برخوردار نیستند. از همین روست که تاریخ اجتماعی سرزمین ما نشان می دهد در بسیاری از اوقات همین استفاده نکردن از دانش انباشته و تجربی موجب شده تا به زحمت بیفتیم و گاهی از چاله به چاه برویم. یکی از ضعف‌های ما دست‌کم در تاریخ معاصر به بی‌اعتنایی‌مان به اصل «نهاد سازی» برمی‌گردد. چنین است که همواره حرکت‌های فردی و یا حرکت‌های جمعی سازمان‌نیافته بیش از انواع دیگر با اقبال روبه‌رو شده‌اند. اما یکی از لوازم موفقیت هر جامعه‌ای در جهان امروز در گروه نهادسازی، تقویت نهادها و حرکت‌های سازمان‌یافته است. از این طریق است که می‌توانیم به انباشت تجربه دل ببندیم و از رهگذر هم‌افزایی میان نیروهای موجود گلیم خودمان را از آب بیرون بکشیم. این مقدمه را عرض کردم تا بگویم هفته گذشته در تهران اتفاقی روی داد که می‌تواند منشأ خیر و برکت برای سیرجانی‌ها و بردسیر‌ی‌ها باشد. سیرجانی‌ها و بردسیری‌های مقیم تهران به میزبانی شرکت گل‌گهر و با همکاری جمعی از نخبگان سیاسی و اجتماعی و اقتصادی دور هم جمع شدند تا در گام نخست چهره به چهره شوند و بدانند که چه جمعی بزرگی را تشکیل می‌دهند اما بی‌اطلاع از یکدیگر. محتوای صحبت سخنرانان نشان از این داشت که قرار است به مناسبت این گردهمایی «انجمن توسعه پایدار» شهرستان هم شکل بگیرد و آن دسته از سیرجانی‌های مقیم پایتخت که دل در گرو توسعه زادگاه‌شان دارند؛ بتوانند کاری عملی انجام دهند. مشارکت سیرجانی‌های خارج از شهرستان در فرآیند توسعه می‌تواند در حد یک شعار باقی نماند و منجر به اتفاقی میمون شود. تحقق این هدف نیازمند رعایت پیش‌شرط‌هایی هم هست. اول اینکه این تشکل از آفت سیاست‌زدگی دور باشد و در دام رقابت‌های سیاسی نیفتد بلکه به عنوان یک NGO خودش را از فعالیت سیاسی مبرا بداند. نکته‌ای که البته در همان نشست هم مورد تاکید سخنرانان قرار گرفت. از سوی دیگر سیرجانی‌های مقیم تهران باید بتوانند به سرعت اهداف واقع‌بینانه و قابل تحقق تدوین کنند و با شناسایی ظرفیت‌های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و هنری شهرستان‌های مذکور به میدان عمل بیایند. در میان آن همه چهره حاضر در نشست هفته گذشته نخبگانی با تجربه و جوانانی پرانگیزه حضور داشتند که اگر نقشه راه روشنی پیش روی‌شان باشد می‌توانند در کنار هم کار گروهی کنند. هم در پایتخت نقش همیار اجتماعی را برای همشهریان‌شان ایفا کنند و هم اینکه در زادگاه‌شان سرمایه‌گذاری کنند، بخشی از توان علمی‌شان را روانه سیرجان کنند و در نهایت منشأ خیر باشند هم برای خودشان و هم برای دیگران. امیدوارم این فرصت به راحتی از دست نرود.