چاپ

مدیر کارخانه فلزات تزیینی آروین از مشکلات تولیدکنندگان می‌گوید
تعهد اخلاقی به پرسنل باعث ماندگاری‌مان شد

 پاسارگاد
«جوری نباشد که سرمایه‌گذار به جایی برسد که بگوید خسته شدم و تولید را متوقف کند. یا مثل خیلی از واحدها در منطقه ویژه اقتصادی سیرجان واحدهای‌شان را به سلفچگان، تهران و اطراف تهران انتقال دادند، به جایی برسیم که بگوییم من دیگر نمی‌خواهم در سیرجان تولید داشته باشم.» این را امید مرادی، مدیر کارخانه فلزات تزیینی آروین در منطقه ویژه اقتصادی سیرجان می‌گوید.
 تولیدکننده لوله‌های استیل، نرده‌های استیل ، ورق‌های طرح‌دار و خش‌دار هستیم
مرادی با اشاره به سابقه 30 ساله شرکت فلزات تزیینی آروین می‌گوید: «کارخانه سیرجان را حدود 14 سال پیش با چهار خط تولید احداث کردیم. تولیدکننده لوله‌های استیل، نرده‌های استیل و ورق‌های طرح‌دار که مخصوص آسانسورهاست، ورق‌های‌خش‌دار که در صنایع لوازم خانگی و ظروف خانگی پرکاربرد است و در کنارش اخیرا دو خط جدید نصب کردیم که ور‌ق‌ها و لوله‌های رنگی تولید می‌کنیم. ورق‌های طلایی در درهای آسانسور استفاده می‌شود و لوله‌های طلایی که در راه‌پله ها کاربرد دارد.» او با بیان اینکه با سرمایه‌گذاری زیادی این خط‌ها را شروع کردیم، می‌گوید: «‌این دو خط‌مان شاید حدود 12 میلیارد تومان هزینه برده باشد و برای دوتا خط دیگرمان که ورق خش‌دار است حدود 6-7 میلیارد تومان سرمایه‌گذاری شده است».
 رکود اقتصادی شرایط را سخت کرده است
مرادی معتقد است سال به سال کار را توسعه داده‌اند؛ «در این مدت هم به جذب نیرو اقدام کردیم و هم ماشین‌آلات را اضافه کردیم. در حال‌حاضر 45 نفر نیرو به صورت مستقیم در کارخانه مشغول به کار هستند. حدود 35 نفر در دفتر تهران‌ هستند و ده نفر در فروشگاه‌مان در بازار تهران فعالیت دارند.» او می‌گوید: «نگاه‌مان این است که محصولاتی تولید کنیم که کیفیتی برابر با مشابه خارجی داشته باشد و چه بسا در پاره‌ای از اوقات بهتر از آن‌ها هم باشد. این هم اجرا نمی‌شود مگر اینکه یک همتی از زیرمجموعه و نیروهایی که اینجا مشغول به کار هستند وجود داشته باشد.» به گفته‌ی مرادی؛ «بازخوردهایی که از بازار می‌گیریم، باعث شده که روز به روز کیفیت محصولات‌مان را بالا ببریم. محصولات ما در مقابل محصولات چینی کیفیت بالاتری دارند و در مقابل محصولات تایوانی کیفیت کاملا برابر با هزینه پایین‌تری دارند.» از نظر او رکود اقتصادی و شرایط سختی که وجود دارد بحث‌های فروش را در یکی دو سال اخیر خیلی سخت‌تر کرده است؛ «سعی کردیم فعلا سرپا بمانیم و سبد کالای‌مان را افزایش دهیم و محصولات و ماشین‌آلات جدید را اضافه کنیم.» او می‌گوید: «واقعیت اینکه وقتی شما در شرایط رکود قرار می‌گیرید دو اقدام می‌توانید انجام دهید. یا اقدام واکنشی یا اقدام پیشگیرانه داشته باشید. اقدام واکنشی این است که ما کار را ادامه دهیم و مشاهده کنیم هر روز محصولات‌مان دارد در کارخانه انبار می شود، اقدام پیش‌گیرانه این است که ما شرایط را در نظر بگیریم و با یک تحلیل بیاییم سبد کالای‌مان را اضافه کنیم. یعنی یک حق انتخاب به مشتری بدهیم. مشتری که لوله براق دوست ندارد لوله طلایی را عرضه کنیم. درست است هزینه ماشین‌آلات تا چندین سال برگشت سرمایه ندارد ولی بحث این است که واحدهای تولیدی دارند تعطیل می شوند، کارخانه‌ها دارند تعدیل نیرو می‌کنند. هیچ راهی نداشتیم مگر اینکه سبد کالای‌مان را اضافه کنیم. این اضافه کردن سبد کالا معنی‌اش این نیست که الان بازار پررونقی است و درآمد ما هم خیلی خوب است. معنی‌اش این است که یک تولیدکننده‌ای که عاشق تولید است ترجیح می‌دهد با اضافه کردن سبدکالا هم از تعدیل نیرو جلوگیری کند و هم کارخانه اش را در این پیچ خیلی وحشتناک به سلامت عبور دهد. حالا اینکه یک بخش از آن به عملکرد مجموعه تولیدی ما بستگی دارد، یک بخش به فروش و یک بخش به ارگان و سازمان‌هایی که ما مستقیما با آن‌ها در ارتباطیم از قبیل دارایی، گمرک، منطقه‌یژه، صنعت و معدن و بانک‌ها».
 حمایت از تولیدکننده در عمل وجود ندارد
او با تاکید به اینکه حمایت از تولیدکننده در عمل وجود ندارد، می‌گوید: «عمده مسئله ما این است که ما می‌خواهیم یک وام بگیریم، آن هم به عنوان واحد تولیدی که خیلی کم از وام‌های در سرمایه‌درگردش استفاده کردیم. وقتی از طرف صنعت و معدن به بانک‌ معرفی می‌شویم انگار که بانک‌ها جدا از صنعت و معدن هستند و همکاری لازم صورت نمی‌گیرد. به هر حال یک واحد تولیدی که موفق بوده و هرسال نیرو و ماشین‌آلات اضافه کرده است، بهره‌وری و سیستم رضایتمندی مشتری‌اش را سال به سال بالاتر برده است، باید نگاه ویژه‌ای به آن شود. یعنی بانک‌ها باید از ما به عنوان یک واحد نمونه حمایت کنند. چون ما نه تنها در استان بلکه به جرات می‌توانم بگویم یکی از نمونه‌ترین واحدها در سطح کشور هستیم. برای سرپا ماندن عمده مسئله‌مان این است که سرمایه در گردش داشته باشیم و بتوانیم وام‌های کم بهره بگیریم.» او ادامه داد: «مشکل بعدی‌مان این است که همکاری در ادارات مختلف کم است. به نظرم باید یک کارگروهی از سوی سازمان تشکیل شود و یک مقدار روال کارهای‌مان را تسهیل و روان‌تر کنند. جوری نباشد که سرمایه‌گذار به جایی برسد که بگوید خسته شدم و تولید را متوقف کند. یا مثل خیلی از واحدها در منطقه ویژه اقتصادی سیرجان واحدهای‌شان را به سلفچگان، تهران و اطراف تهران انتقال دادند، بگوید دیگر نمی‌خواهیم در سیرجان تولید داشته باشیم».
 قرار بود سیرجان منطقه آزاد تجاری شود و ما هم بر همین اساس کارخانه را اینجا احداث کردیم
مرادی در مورد اینکه چرا سیرجان را برای احداث کارخانه انتخاب کردید، گفت: «‌ابتدای امر قرار بود سیرجان منطقه آزاد تجاری شود ما هم براساس اینکه منطقه آزاد تجاری یک سری مزیت‌ها دارد کارخانه را احداث کردیم و بعد از مدتی گفتند منطقه ویژه اقتصادی. شاید اگر سرمایه‌گذار از روز اول می‌دانست منطقه ویژه اقتصادی است این کار را نمی‌کرد، ولی اینکه چرا ما کارخانه را انتقال ندادیم یک احساس تعهد اخلاقی بوده است. این واقعیت است شما هرچه به تهران و پایتخت نزدیک‌تر باشی برای شما بهتر است، ولی تعهد اخلاقی که به پرسنل داشتیم باعث ماندگاری‌مان شد.»
 با این شرایط تورمی حقوق کارکنان‌مان را سرماه پرداخت می‌کنیم
او معتقد است مدیران شرکت آقایان مشکات، میثمی و فرهادیان‌پور فقط به هزینه و منفعت نگاه نمی‌کنند؛ «‌خیلی وقت‌ها پیش آمده پرسنل مشکلاتی داشتند یا وام نیاز داشتند و همکاری‌هایی شده است، ما سیستم پاداش سالیانه داریم و هرسال مبلغی را به عنوان پاداش به پرسنل‌مان می‌دهیم. سال گذشته با توجه به رکود اقتصادی و تورمی که وجود داشت این پاداش را دوبار پرداخت کردیم. این پاداش قبل از سال و قبل از شروع مدارس پرداخت می‌شود، امسال هم قبل از سال پرداخت کردیم. قرار است چندماه دیگر دوباره پرداخت شود. می‌خواهم بگویم شاید خیلی از مدیران و تولیدکنندگان در ایران فقط به منافع مالی نگاه می‌کنند ولی مدیران شرکت نگاه‌شان این نیست و خودشان را جدا از پرسنل نمی‌دانند. بیشتر از همه تلاش می‌کنند و کمتر از همه توقع دارند و حمایت از مجموعه فارغ از مسایل مالی است. بنابراین خیلی موقع‌ها پیش می‌آید که ما بعضی از خطوط‌مان را نگه داریم شاید تقاضایی در بازار نداشته باشد. همین الان هم یکی دو خط را نگه داشتیم ولی همین تعریف پروژه‌های جدید خطوط جدید، سیستم‌های جدید باعث شده که تعدیل نیرو نداشته باشیم، گاه شاید پیش آمده چندماه حقوق هم پرداخت شده در حالی که خط‌شان اصلا تولیدی نداشته باشد. ولی نگاه کلان مجموعه این نیست که الان رکود اقتصادی وجود دارد حقوق دیرتر پرداخت شود یا تعدیل نیرو داشته باشیم ما الان حقوق‌های‌مان اول هرماه پرداخت می‌شود.»
او در مورد مزایایی که برای نیروهای‌شان گذاشته‌اند گفت: «شنبه تا چهارشنبه روزهای کاری‌مان هست، پنج‌شنبه و جمعه‌ها تعطیل هستیم، علاوه بر حقوق اداره کار یک فوق‌العاده‌ای که از 170 هزار تومان تا 550 هزار تومان هست به پرسنل بنا به تجارب‌شان پرداخت می‌شود، حق فنی، حق سرپرستی پرداخت می‌شود، هزینه مرخصی‌ها هرسال با پرسنل تسویه می‌شود. مرخصی‌های تشویقی در رابطه با پرسنل داریم. بازی‌های ورزشی داریم؛ در حد وسع شرکت میز پینگ‌پونگ و فوتبال دستی آوردیم و بازی‌های دوره‌ای بین پرسنل برگزار می‌شود و جایزه از مرخصی تشویقی تا جایزه مادی گذاشته‌ایم. سعی کردیم فضای کار، فضای مناسبی باشد. البته که با آن ایده‌آلی که مدنظر است فاصله است ولی همه چیز نسبی است. در این شرایط که خیلی آدم‌های سرمایه‌دارتر از مدیران ما وجود دارد ولی علاقه به تولید شاید توی‌شان نباشد و ترجیح می‌دهند معاملات ملکی انجام دهند که دردسر کمتری داشته باشند، مجموعه‌ای که با این شرایط دارد کار می‌کند خیلی قابل احترام است.»
 از اداره دارایی تقاضای معافیت مالیاتی داریم
او با اشاره به بحث مالیات می‌گوید:«همکاران دارایی واقعا با ما همکاری می‌کنند. ما یک واحد تولیدی هستیم که بدهی به دارایی و تامین‌اجتماعی نداریم. هیچ ارگان یا بانکی نیست که به ما بگوید شما به ما بدهکارید، درست است سطح کلان کشور فشار می‌آورند که مالیات بیشتری دریافت شود. خیلی از کارهای زیرپله‌ای هیچ‌کجا ثبت نشدند و دارند کار می‌کنند و هیچ مالیاتی هم پرداخت نمی‌کنند. فکر می‌کنم به جای اینکه روی مجموعه‌های بزرگ دست بگذاریم و کاری کنیم که آن‌ها خسته شوند باید بگردیم درآمدهای جدید پیدا کنیم. به هرحال ما یک توانی به عنوان یک شرکت داریم. الان هم هرکسی که در بحث تولید باشد می‌داند که همه واحدها دارند به سختی فعالیت می‌کنند. سه سال پیش فکر می‌کردیم ته رکود است و هیچ‌وقت فکر نمی‌کردیم که سال 97-98 به اینجا برسیم که اگر مسئولان با ما نتوانند همکاری کنند یک مدتی به فکر تعطیلی بیفتیم. بنابراین با این فشار و رکود از اداره دارایی تقاضای اجرای معافیت‌های مالیاتی را داریم. چون به خاطر سرمایه‌گذاری ماشین‌آلاتی که داشتیم یک سری معافیت‌ها شامل‌مان می‌شد که با پیگیری نماینده سیرجان و همکاران در دارایی این مسئله حل شد.»
 توقع حمایت داریم
او در پاسخ به این سؤال که تا به حال به تعطیل کردن واحدتان فکر کرده‌اید، گفت: «ما همه‌ی تلاش‌مان را می‌کنیم که واحدمان تعطیل نشود، وقتی بحث رکود و تورم مطرح می‌شود یعنی ما باید سعی کنیم قیمت تمام شده کالا را پایین بیاوریم که بتوانیم رقابت کنیم وقتی محصولی گران می‌شود تقاضا برایش کم می‌شود. ما باید سعی کنیم که محصول‌مان را با قیمت پایین‌تری عرضه کنیم تا تقاضا برای محصول وجود داشته باشد. بنابراین سعی کردیم هزینه تمام شده‌مان را پایین بیاوریم. یعنی یک سری تولیدات محصولاتی که می‌دانستیم پرفروش‌تر هستند بالاتر بردیم، بهره‌وری‌مان بالاتر بردیم، ضایعات را کاهش دادیم، سعی کردیم هزینه تمام شده را پایین بیاوریم که بتوانیم با تورم مقابله کنیم. الان واقعا یک جنگ اقتصادی شکل گرفته و چه بسا فشار تحریم‌ها برای ما تولیدکنندگان سخت‌تر شده است. تمام تلاش‌مان را می‌کنیم که پابرجا بمانیم. ولی توقع داریم که ادارات و سازمان‌ها هم ما را حمایت کنند باید جوری شود که ما احساس کنیم اگر به مشکلی خوردیم، سازمان‌ها و افرادی هستند که از ما حمایت می‌کنند. چون اگر ما مجبور به تعطیلی کارخانه بشویم با بیکار شدن کارگران عوارضش برای شهر خیلی بیشتر خواهد بود. به هر حال روز اول با 4 تا خط تولید شروع کردیم الان نزدیک 20 تا خط تولید داریم. بطوریقین می‌توانم بگویم حداقل یکی از بهترین واحدها استیل در کشور هستیم».